Πρόσβαση στο διαδίκτυο: δικαίωμα ή προνόμιο;

Το 1993 έγινε γνωστό ως το έτος που το κοινό ανακάλυψε το διαδίκτυο. Μία εποχή που γέννησε τον σημερινό κόσμο. Εκατοντάδες επαγγέλματα δημιουργήθηκαν για να εξυπηρετήσουν την χρήση διαδικτύου και την ίδια ώρα κάποια άλλα σταμάτησαν να υπάρχουν. Πλέον, ένα μήνυμα στην άλλη άκρη του κόσμου μπορεί να φτάσει σε δευτερόλεπτα, χωρίς να χρειαστεί να φύγουμε καν από το σπίτι μας.

Το διαδίκτυο στον κόσμο μας
Το ίντερνετ ελέγχει πραγματικά την ζωή μας σήμερα. Βρίσκεται στο κίνητό μας όταν θέλουμε να ταξιδέψουμε, βρίσκεται στο gps που έχουμε όταν οδηγούμε ή στους υπολογιστές που έχει το κράτος για να αποθηκεύει αρχεία. Τα πάντα έχουν προσαρμοστεί γύρω από αυτό.

Βέβαια, αυτό δεν συμβαίνει και στον υπόλοιπο κόσμο

Σε παγκόσμιο επίπεδο, το 47% του πληθυσμού έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο, και όπως θα περιμέναμε, το ποσοστό βρίσκεται συγκεκριμένο σε ιδιαίτερα αναπτυγμένες χώρες. Για παράδειγμα, το 79% των κατοίκων της Ευρώπης έχουν ίντερνετ, ομοίως για το 65% της Αμερικής σε αντίθεση με την Αφρική όπου μόνο το 1/4 των κατοίκων έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο.Εδώ έρχεται και το ζήτημα που θα συζητήσουμε

Μπορούμε να πούμε πως η πρόσβαση στο ίντερνετ αποτελεί βασικό ανθρώπινο δικαίωμα;

Η τεράστια έκταση του διαδικτύου, ο τρόπος που έχει χτιστεί, οι δυνατότητες που δίνει σε κάθε άνθρωπο, αποτυπώνουν με κάποιο τρόπο την αναρχική πλευρά του συστήματος όπου ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Παράλληλα, αποτελεί μία τεράστια πηγή ενημέρωσης, εκπαίδευσης και εργασίας.

Όταν μιλάμε για αυτό το συγκεκριμένο θέμα, σκεφτόμαστε πως το διαδίκτυο είναι μία τεράστια βιβλιοθήκη. Γιατί πρακτικά είναι. Είναι μία αχανής βιβλιοθήκη στην οποία μπορούμε να διαβάσουμε τα πάντα. Είναι πάνω από όλα μέσω εκπαίδευσης και ενημέρωσης που είναι από τα πιο βασικά στοιχεία που αποτελούν σημαντικά εφόδια στην σημερινή κοινωνία. Μπορούμε λοιπόν, να στερήσουμε σε κάποιον το δικαίωμα να έχει πρόσβαση στην εκπαίδευση; Μπορούμε να στερήσουμε από κάποιον το δικαίωμα που έχει στην ενημέρωση;
Απαντώντας με συντομία, όχι. Δεν μπορούμε να το στερήσουμε αυτό. Εδώ είναι όμως που μπαίνουν κάποιες πολύ σημαντικές απορίες, κάποιες από τις οποίες θα απαντήσουμε παρακάτω.

«Εκτός από την ενημέρωση το ίντερνετ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για εγκληματικές δράσεις, άρα δεν πρέπει να είναι για όλους.»

Ας γυρίσουμε πίσω στη βιβλιοθήκη. Θα ήταν σωστό, να κατηγορήσουμε το θεσμό της βιβλιοθήκης, εάν κάποιος εγκληματίας διαβάσει ένα βιβλίο που βρίσκεται εκεί για τις διαρρήξεις και ύστερα εφαρμόσει αυτή τη γνώση; Όχι. Όπως και η βιβλιοθήκη, έτσι και το ίντερνετ, δεν μπορεί να κατηγορείται για το περιεχόμενό του το οποίο ελέγχουν οι χρήστες του.

Εφόσον το διαδίκτυο είναι σήμερα η κυριότερη πηγή ενημέρωσης και παροχής πληροφοριών, το να μην έχει κάθε κάτοικος του πλανήτη πρόσβαση σε αυτό, είναι πρακτικά η παραβίαση του δικαιώματός του στην ελευθερία λόγου, και την δια βίου εκπαίδευση.

Συνοψίζοντας, αντιλαμβανόμαστε πλήρως το ότι το ίντερνετ πρέπει να χρησιμοποιείται σαν εργαλείο για την εξυπηρέτησή μας. Γεγονός που για να εφαρμοστεί στην πραγματικότητα δεν χρειάζεται τίποτα άλλο παρά την σωστή παιδεία. Σε ένα ιδανικό κόσμο, κάθε άνθρωπος του κόσμου θα είχε πρόσβαση στο διαδίκτυο, κάθε άνθρωπος θα είχε το δικαίωμα στην δωρεάν ενημέρωση και την δυνατότητα επιλογής μίας συγκεκριμένης πηγής.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *